Pokłosie
    Powstanie - wydarzenie w historii Polski, które towarzyszy jej przez ostatnie 200 lat, jako heroiczny wyraz buntu przeciw próbie zawłaszczenia suwerenności państwowej, jak również
wolności i praw przyrodzonych jej obywateli nigdy dotąd nie miało tak wielkich szans powodzenia,
jak wówczas, gdy do Warszawy zbliżała się armia sowiecka. Mieszkańcy Warszawy czekali jej jak wybawienia, a jednocześnie przywiązani i lojalni wobec prezydenta, premiera i naczelnego wodza na uchodźstwie - nie wyobrażali sobie Polski rządzonej przez moskiewską agenturę. Powstanie było najwyższym wyrazem woli zachowania suwerenności państwowej, za cenę życia i poświęcenia wszystkich nie zagrabionych jeszcze przez okupanta dóbr materialnych i duchowych. Przyszłość okazać się miała tragiczną pomyłką, wynikającą nie tyle ze źle przeprowadzonej kalkulacji militarnej, lecz nieudolności aliantów, którzy nie byli w stanie odczytać znaku, że dwaj obecni wrogowie, są tak naprawdę sojusznikami idei zastąpienia wolności totalitaryzmem.
    Swoje refleksje o Powstaniu Warszawskim przedstawia    Wojciech Bieńko

    Warszawa jaka mogłaby być
    Jerzy Giedroyc, któremu, jak chodzi o oceny dotyczące przeszłości, można wierzyć, w jednym z listów do Jerzego Stempowskiego wyraził opinię, zgoła zaskakującą, że to nie Wilno ani nie Lwów, lecz Warszawa była najpiękniejszym miastem polskim przed wojną.
    Dlaczego dziś, patrząc na stolicę, absolutnie nie możemy tego powiedzieć? Wiadomo: zniszczenia wojenne, wielka płyta, wrzodzisko architektoniczne w samym środku miasta w postaci sławetnego "daru Stalina"... Ale nie tylko. Otóż nie jest tajemnicą, w jak ogromnym stopniu do niemal całkowitego zniszczenia przedwojennego obrazu miasta przyczyniło się... Biuro Odbudowy Stolicy (BOS) pod ideowym kierownictwem Romana Piotrowskiego (w PPR jeszcze w okresie okupacji!) i Józefa Sigalina. Zauważyła to już przed kilku laty Alina Czerniakowska w swoim telewizyjnym filmie dokumentalnym, zatytułowanym "Widzę Cię, Warszawo sprzed lat", w którym pokazała m.in., jak zniszczono całkiem zdrową (choć wypaloną) substancję śródmieścia, szykując teren pod Pałac Kultury. Teraz zaś wspaniale i zarazem fachowo udokumentował to pan Robert Marcinkowski
w książce pt. "Ilustrowany atlas dawnej Warszawy".

Więcej